آی خونه دار و بچه دار! در باب خرید از یک بازارچه خانگی

این که نیازهای مردم باید یک جوری برطرف بشوند قبول؛ اما چه طور برطرف شدن این نیازها، خودش بحثی است مهم .

راه افتادن شبکه های تلویزیونی در سال های اخیر ، پاسخ به یکی از همین نیازها بود؛ یعنی سرگرمی بیشتر ، با شبکه های بیشتر.

شبکه بازار یکی از آخرین دستاوردهای صدا و سیماست که البته فعلاً از طریق سیستم دیجیتال پخش می شود ؛ یعنی احتمال اینکه همه خوانندگان این صفحه ، بیننده این شبکه نباشند ، وجود دارد .

پس اول به طور کلی بگوییم که شبکه بازار چه می کند . به قول خودشان در سال جهاد اقتصادی و در مسیر حمایت از تولیدکنندگان و کارآفرینان ایرانی ، شبکه ای راه اندازی شده که کالاها و محصولات داخلی را تبلیغ و مصرف کننده را با تولید کننده داخلی آشنا کند .

این خودش خوب است . اما روش تبلیغ در این شبکه ، با روش معمول ، تفاوت دارد و الگویش درست مثل الگوی غربی هاست . یعنی چیزی که خیلی با فرهنگ ایرانی و اسلامی ، تطابق ندارد .

مثلاً یک نفر آقا یا خانم در کنار محصولات شرکت مورد نظر می ایستد و شروع می کند به توضیح دادن خوبی ها و فایده های محصول . توضیحات مفصل خوب است . اما قسمت عمده ای از هر تیزر تبلیغی ، مربوط می شود به چگونگی خرید مستقیم و اینترنتی و اعلام شماره های تماس مراکز فروش . این قسمت گاهی آن قدر مورد تأکید قرار می گیرد که احساس می شود ، دیگر یک درخواست است ؛ تا یک تبلیغ ! بگذریم که گاهی توضیحات مفصل هم ، از حد می گذرد و اگر نگوییم فریب ، به بزرگنمایی تبدیل می شود . به نظر می رسد ؛ روش شبکه بازار ، روش کاملاً غیر ایرانی و صد در صد غربی است که با سلیقه ایرانیان ، موافقت نمی کند و باعث آسیب های فرهنگی می شود . این در حالی است که از خلاقیت ایرانی ، توقع ، بیش از تقلید است .

امید که مسئولان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ، بیش از پیش به سیاست گذاری و برنامه ریزی توجه داشته باشند و اصالت ایرانی ـ اسلامی را بر هر چیز ، ارجع بدانند .

/ 0 نظر / 18 بازدید